در زندگی دوستان بسیاری داشتم، و هرچقدر که بیشتر بزرگ شدم متوجه شدم که نمیتوان نام هرکسی را "دوست" گذاشت. و تعداد دوستان من از همیشه کمتر شدند و پس از آن ارزش و قدرت واقعی "دوست" را درک کردم. و حالا تفاوت بسیار بزرگی میان "رفتن" و "ماندن" در زندگی ام ایجاد شد. و قانونی برای خود ایجاد کردم: من خود از رهگذران زودتر عبور خواهم کرد.
اگر زندگی را به یک جاده تشبیه کنیم، در جادۀ زندگی هرکس انسان های زیادی عبور می کنند، برخی از آنها کسانی هستند که بنزین ماشینشان روبه اتمام است و به بنزین نیاز دارند، و بعد از رفع این نیاز از شما عبور خواهند کرد. در همین حال کسانی هستند که میخواهند شمارا سوار کنند و از گذراندن وقت با شما لذت ببرند.
مرسی از ویکتوریا، زولتان و لسزلو که مرا سوار کردند.
بارگذاری دیدگاه ها